Zes punten voor De Zwaluw 4

Senioren — Gepubliceerd op 11 mei 2018 17:35 door Willem Bardoel

Het is mei wanneer we de draad weer oppakken en een wedstrijdverslag en in dit geval zelfs twee wedstrijdverslagen mogen typen van het team van leider Bert Franssen. Het programma is voor alle teams druk vanwege de vele afgelastingen, maar voor De Zwaluw is het nog extra druk want het jubileum nadert met rasse schreden.

100 jaar lang al zijn er mensen die het blauw en wit verdedigen, verhalen hebben en van alles hebben meegemaakt op de terreinen. Verhalen zoals deze, van een vierde elftal in de marge. Een bijzonder terrein waarop tien jaar later met voetballen werd aangevangen, was gastheer van De Zwaluw 4 op de zesde mei. Het was het Eindpunt van een lange tocht, over een dodelijke saaie lange rechttoe-rechtaan weg. Aangekomen, (voor degenen die geen twitter hebben en het dus niet kunnen volgen, Zwaluw speelde uit in Siebengewald tegen Stormvogels’28 4), op het Eindpunt wachtte een lange tocht naar de kleedlokalen. Ondanks enige afstand, was de tegenstander al te ruiken, wat niet veel goeds voor deze zondag beloofde. 

Na een korte warming-up kon de wedstrijd beginnen tussen twee teams in de onderste regionen van deze klasse. Het was aan beide kanten aftasten, maar De Zwaluw had het betere spel in zich. Het enige wat het niet moest doen, was elkaar slap inspelen. Het veld was hard en hobbelig en iedere aanname moest veelal in twee keer, want vaak stuiterde de bal op. De Zwaluw kreeg ruimte en de actieve backs, Ivo en Dominique maakten hiervan gebruik en schoten vervaarlijk richting Stormvogels doel. Aan de andere kant, was het grootste gevaar een poging van de rechtsbuiten, die ineens kwam opduiken. Tim kwam uit, waardoor de speler om de doelman heen moest en kwam net te laat bij de bal, welke in het zijnet belandde. 

De Zwaluw was een fractie onscherp en dat zorgde bijna voor problemen. Een aantal minuten later was Bas niet egoïstisch en gaf de bal vrij voor de keeper aan Paul. Paul had oogcontact met de zeven meter 32 en twee meter 44 voor zich, enige hindernis was een speler op de doellijn, maar dat moet te doen zijn toch? Het antwoord was neen, Paul schoot de bal tegen het uitgestoken been van de speler op de doellijn. Een corner was wat De Zwaluw restte. Het zou een voorboden van een wedstrijd met vervelende afloop kunnen zijn. Dat werd het niet, want even later kreeg De Zwaluw een herkansing. Leon vond Bas, en Bas die gelukkig voorafgaand aan de wedstrijd fit bleek, schoot de bal binnen. 0-1, waarmee de thee ook gehaald werd. 

In de rust was men tevreden over het spel, men legde de tegenstander de wil op, er werd hard gewerkt en goed gevoetbald. Na rust was De Zwaluw ook de  betere ploeg, maar af en toe wat onrustig. Het hobbelige veld speelde tot bijna driemaal toe De Zwaluw parten. Mark speelde een geweldige wedstrijd, maar had wel het meeste ruzie met het veld. Gelukkig dat beide keren bij een slippertje Tim redding kon brengen met een sliding en een keer met een redding op een uiterst belabberde poging van een van de Stormvogels lieden. Het moet gezegd worden, een dergelijke vrije schietkans van zestien meter in alle vrijheid, zou meer mogen opleveren. Waar Stormvogels het naliet, zette De Zwaluw volle druk vooruit en een afgeslagen bal, belandde bij Kris. Kris schoot beheerst met links binnen en bracht de 0-2 op het bord.

Tien minuten later zat De Zwaluw 4 op een grotere roze wolk, want het werd zelfs 0-3. Een familieaangelegenheid was er niets bij. Tim kreeg de bal van Kars, die de bal Ivo had gehad, Tim speelde Mark in die Dominique vond, Dominique kreeg de bal bij Bram, die Job vond. Job, in de dikke Vandale ook wel ‘de-man-in-vorm’, gaf een uiterst bekeken lage voorzet, waarbij Martijn de bal binnen punterde. Heerlijke combinatie. Heerlijke goal en 0-3! 

Wie dit vooraf voorspeld had, was miljonair geworden, gezien de eerdere resultaten in het seizoen. Natuurlijk, Stormvogels had vandaag weinig in te brengen, het probeerde het wel. De corners waren gevaarlijk en laat in de wedstrijd frommelde de rechtsbuiten van de thuisploeg zich tussen twee man door en schoot op doel. Tim zag de poging uiterst laat en gokte dat de bal boven zich was en tikte de bal op bijzonder spectaculaire wijze onder de lat tot corner. ‘glanzparade’ zou men op 0,001 kilometer van dit speelveld, immers gelegen op een milimetertje van Duitsland, vandaan scanderen. Daarna was het nog aan De Zwaluw om 0-4 te maken, maar Leon zag geen Kris en speelde de bal net te ver voor zich uit.

Daarmee was de uitslag 0-3 geworden en kon De Zwaluw een prachtig overwinning bijschrijven. Iedereen werkte keihard, het voetbal was alleraardigst en het zat vandaag ook gewoon mee. Een prima duel voor De Zwaluw in een competitie waar (zoals een tegenstander het PERFECT omschreef) de vorm van de dag uitmaakt, wie wint (goed min de top twee dan). Nu op naar Vianen thuis, waar iets goed tegen te maken is. 

De Zwaluw 4
Tim Hendriks©; Dominique Pichel, Mark Bovenkerk, Kars Jacobs, Ivo Broekmeijer; Job Thijssen, Bram Coenen, Dennis Verwoert (60. Leon Hoesen); Paul van Asten, Bas van den Bogaard(80, Dennis Verwoert) en Kris van den Bogaard(60. Martijn Martens)

Overigens

  • Hield De Zwaluw 4 voor het eerst sinds 16 december 2016 de 0! 
  • Was er ook echt een Duitser actief op het veld, maar deze wilde al na een twintig minuten ‘wechselen’.
  • Is de datumprikker voor een feestavond geïnstalleerd! 

Vier dagen later is het Hemelvaartsdag wanneer De Zwaluw mag aantreden tegen Vianen Vooruit 4. Met de kermis werd in een slap duel van Oeffeltse kant met 5-1 verloren. Hetzij geflatteerd, maar niet onverdiend. Deze zondag was er onduidelijkheid over het aanwezigheidstijdstip (damn, wat een gigantische scrabble-kneiter is dit!). In elk geval lieten de drie gastspeler van De Zwaluw 3 (Thijs Lamers, Jeroen de Wit en Harm Miggiels) hun gedrevenheid zien, door ook echt om 09;30 uur aanwezig te zijn in een verder geruisloze, behoudens Gerda die er was voor uiteraard heerlijke koffie en thee, kantine. Nadat iedereen binnendruppelde, ging men richting kleedkamer, waar de sfeer opper- en opperbest was. Al verbaasde Job, alias Ienienesta, zich over zijn reservebeurt. De man-in-vorm- stond niet opgesteld na drie keer 90 minuten en dreigde al met een transfer naar VIOS. De warming-up was belabberd en de tegenstander en scheidsrechter Marius waren al gereed toen Bert pas aan zijn opstel begon. Het begin leek wel wat rommelig, was de wedstrijd ook zo?

De wedstrijd begon gelijk in een behoorlijk tempo met twee teams die er stevig, maar redelijk fair tegenaan gingen. Marius liet alles toe en leek de eerste vijf minuten zijn fluit niet bij te hebben. Maar goed dit gebeurde aan twee kanten, dus men kon daarop geen commentaar hebben. Het spel ging op en neer en beide ploegen kregen (behoorlijke) kansen. De Zwaluw had het achterin zwaar, maar tot twee keer toe wist Tim een poging, zowel links als rechts, te keren. De Zwaluw kreeg zowaar ook kansen, maar Harm en Bas kregen of de schoen er niet achter, of de laatste pass kwam niet aan. Er werd leuk gecombineerd en het spel was leuk om te zien.

Aan de andere kant had De Zwaluw de handen vol aan de Vianen-linksbuiten die zowel met links als met rechts gevaarlijk was, iets wat overigens erg lastig te verdedigen is. Hij kwam vrij voor Tim, die in alle drukte als een bezetene uitkwam, en schoot de bal tegen de doelman. Tim verrichte hiermee een redding, welke het stempel ‘cruciaal’ mag verkrijgen. Je hebt mooie reddingen, belangrijke, stijlvolle, idiote, knappe maar deze was cruciaal.

Een paar minuten later was het raak voor De Zwaluw. Bas had nog niet de hele Berlijnse Muur vol gescholden met woorden die op dit papier beter niet herhaalt kunnen, na het trappen van zijn corner, de bal ging 0,25 meter van de grond en was getrapt met vijftien kilometer per uur wat zijn relaas tegen het verschil tussen Oost- en West-Berlijn verklaart. De bal rolde "de zestien" binnen. Martijn punterde de bal binnen. Tot zijn eigen opluchting gaf Bas dus gewoon een ouderwetse Bassist. 1-0 geeft de burger moet en zo zeker De Zwaluw 4. Martijn moest na een half uur spelen de wedstrijd staken, dit echter wel na een geweldige tackle op de bal. Het was tekent voor de inzet deze zondag.

De Zwaluw bleef alleraardigst spelen, had een geweldige inzet en het kwam voor rust zelfs op 2-0. Harm was dit keer de trefzekere na een lange bal van Jeroen. Vianen kreeg nog een kans vlak voor rust. De rechtsback, waarvan niemand werkelijk enige hoogte kon krijgen. Tackelde met twee benen volle gas vooruit, speelde ballen over de zijlijn, kon alleen alles met rechts, was mee op komen draven en kreeg een bal op zestien meter aangespeeld. Hij twijfelde geen seconde en haalde volle muziek uit. Een technisch perfect schot volgde, welke in de doelmond verdween. Tim wist met een knappe reflex de bal tot corner te verwerken. Hiermee was de ruststand bereikt, alwaar eenieder vooral de doelman complimenteerde met de gedane reddingen, hierbij vergetende zelf ook goed aan het spelen te zijn en daarbij een doelman staat er nou eenmaal om ballen tegen te houden.

Na rust volgde een uiterst rommelige en onrustig tweede bedrijf van De Zwaluw. De eerste helft leek vergeten, want De Zwaluw was slap, ongeconcentreerd en luisterde niet naar elkaar. Hierdoor was Vianen veel op de helft van De Zwaluw te vinden, maar kwam niet direct tot grote kansen. De wedstrijd vorderde en De Zwaluw kreeg de kans op de 3-0. Echter kreeg Bas de bal uit kansrijke positie niet in het doel. Als je hem zelf niet maakt dan… 

De wet van Murphy trad op en de goal viel aan de andere kant. Na klungelig balverlies, een panna werd niet uitgedeeld, ging de bal naar de rechtsback, die uit linksbuitenpositie (!) (hoezo geen hoogte kunnen krijgen van iemand) voorzette. Tim, dacht de bal te kunnen pakken, maar was te klein, of beter gezegd een fractie te vroeg in de lucht. Hij tipte de bal hierdoor slechts naar achteren, waar Ivo in een een-tegen-twee met Vianen kwam. Blunder van jewelste van de Zwaluwdoelman, die de spanning hierdoor (onnodig) terugbracht in de wedstrijd. 

Echter was het 30 seconden later weer 3-1. Ja, het is echt waar. De Zwaluw trapte af. Dominique had zelfs Usain Bolt en Dafne Schippers afgeschud in een onderling sprintduel. Hij trok de bal volle overgave voor en Harm schoot knap binnen. 3-1 en de marge was weer twee. Even later had Bas kunnen scoren, maar de Vianen doelman hield hem knap van scoren af. De hele wedstijrd lang was het een genot om te zien, hoe Bram de voetballende middenmidden van Vianen bezig hield. Daarbij behandelde hij deze overigens niet bepaald met de mantel der liefde en kreeg een trap in de tweede helft. Uitdelen en incasseren heet dat, ondanks dat niet iedereen deze ‘vieze’ overtreding kon appreciëren.

De Zwaluw wist de stand nog uit te breiden, uit de gegeven vrije trap. Kris schoot de bal met overtuiging voor en opnieuw was het Harm die scoorde en hiermee zijn hattrick compleet maakte. In de laatste minuut leek Vianen nog te gaan scoren, Dominique kon een bal niet afdoende uitverdedigen en deelde zo waar (bijna) een assist uit, immers had de Vianen speler hier op gerekend en schoot de bal hard richting de rechter hoek, alwaar Tim zwevende met een perfecte (!) redding de bal wegstompte. Hoezo perfect? Nou, Tim tikte de bal naar de hoek (iets wat hem geleerd is gedurende zijn jarenlange keeperstrainingen), deed dat met zoveel overgave dat hij geen corner, maar ook geen ingooi weggaf. Hoe kan dat? De bal belandde op cornervlag! En bleef hierdoor in het spel. Niet veel later was het voorbij en kon De Zwaluw 4 opnieuw een driepunter bijschrijven.

Een leuke wedstrijd met een redelijke en sportieve tegenstander werden verslagen. Er zijn mensen van mening dat Tim de man-of-the-match was. Echter maakte hij een vreselijke fout en geeft dat te denken. Er zijn mensen die vinden dat Ivo de beste man van het veld was. Tuurlijk, daar valt wat voor te zeggen. Er zijn mensen die vinden dat Harm man-of-the-match was. Natuurlijk valt daar wat van te zeggen, zwoegen, zwieren en drie keer scoren. Er zijn mensen die vinden dat Bram man-of-the-match was. De beste speler van Vianen irriteren, op de huid zitten en uit de wedstrijd houden. Er zijn mensen die het nog anders zien, en die het volgende zeggen. Leider Bert doet iedere week/wedstrijddag zijn best om alles uit zijn team te halen. Door de mensen te motiveren, inspireren en de lachspieren te weten aanhalen. Dan is er maar een man-of-the-match en dat is het hele team! Laten we hopen dat we deze spirit mee kunnen nemen naar aankomende zondag. Dan wacht in Gennep de uitwedstrijd tegen Vitesse’08 5. Met een hoop afwezigen en vijf spelende teams zal het opstellen van een team al een behoorlijk karwei worden. 

De Zwaluw 4
Tim Hendriks©; Dominqiue Pichel, Kris van den Bogaard, Jeroen de Wit, Ivo Broekmeijer; Dennis Verwoert (70. Dick Verbeeten), Bram Coenen, Martijn Martens(30. Job Thijssen); Thijs Lamers, Harm Miggiels en Bas van den Bogaard

Overigens:

  • Thijs, Harm, en Jeroen bedankt voor het meespelen.
  • Speelde De Zwaluw 4 voor het eerst met fatsoenlijke ballen. Cadeaus van de Easter open in Oeffelt.
  • Vroeg de tegenstander wat Bert voor leider wel niet was? U kunt zelf het antwoord invullen.
Statistieken 2017/2018  
     
  Doelpunten  
1. Bas van den Boogaard 6
2. Kris van den Bogaard 4
  Martijn Martens 4
4. Tom Verbroekken 3
5. Harm Miggiels 3
6. Paul van Asten 2
7. Bram Coenen 1
  Ivo Broekmeijer 1
  Frank van Elst 1
  Michel Jansen 1
  Dennis Verwoert 1
  Mark Bovenkerk 1
  Rob Jilisen 1
  Leon Hoesen 1
     
  Assists  
1. Job Thijssen 4
  Dominique Pichel 4
3. Bas van den Boogaard 3
4. Michel Jansen 2
5. Leon Hoesen 2
6. Martijn Martens 1
  Mark Bovenkerk 1
  Dick Verbeeten 1
  Bram Coenen 1
  Tom Verbroekken 1
  Jeroen de Wit 1
  Kris van den Bogaard 1

Tekst: Tim Hendriks

« ga terug
Security Art Van Alem Fotografie Atlantic Power Van Neerven Sport Kapsalon Annemarie Kersten Assurantiƫn Spar Boere Hoofdsponsor Evelien