BWH: Er is geen grijs, alleen maar zwart en wit

Columns, Algemeen — Gepubliceerd op 19 oktober 2011 00:00 door Willem Bardoel

In BlauwWit Hart bespreken Willem Menting en Dominique Pichel verschillende zaken binnen en rondom de voetbalclub. Of het nou gaat om het spel van het eerste, de voorzitter of om de lengte van het gras, alles wat gerelateerd is aan voetbalvereniging kan het onderwerp zijn.

Hieronder de negentiende column in de serie. Geschreven door Dominique. Over resultaten, De Zwaluw 1 en columnisten.

door Dominique Pichel - En ze waren meteen op hun teentjes getrapt. Enkele spelers van het eerste elftal van De Zwaluw. Ze konden er niet tegen dat een van de columnisten van deze website zijn vraagtekens zette bij de instelling van sommige spelers op een zondagmiddag. Want wat moest die nou, die columnist, speler van het tweede. Máár het tweede, toch? Moest die nou even lekker onrust gaan stoken in het vlaggenschip van De Zwaluw?

Zelf luisterde ik met gespitste oren naar de kritiek op Willem Mentings column ‘Mentaliteit’. Niet alleen omdat ik de mening van mijn medecolumnist deelde, maar vooral omdat ik de doelstelling achter de column wist. Prikkelen. Onze eerste elftalspelers op scherp zetten. Hopende dat ze op het groene gras, tussen de witte lijnen, het antwoord zouden geven op de kritiek.

Dat het antwoord met de mond (of via twitter) moest komen, zegt misschien wel iets over het vertrouwen van de spelers van De Zwaluw 1 momenteel. In mijn ogen kunnen ze elke tegenstander aan, maar daarin moeten ze wel geloven. Én daar hoeven wij als columnisten niet te geloven, ze moeten het zelf ervaren. Wij staan namelijk net als bijvoorbeeld een trainer en een leider zondagmiddag tijdens de wedstrijd langs de kant, zijn de zogenaamde spreekwoordelijke stuurlui. Zien misschien wel wat er fout gaat, maar zelf staan we niet in het veld. Het zijn toch echt de spelers die het moeten doen.

Helaas leverde het competitieduel tegen HRC’27 uit Afferden geen driepunter op. Zonde. Want zoals het eerste elftal onder leiding van trainer John Boeijen er nu voor staat, is onder haar stand. Deze realiteit is gebaseerd op het voetbal wat er gespeeld wordt. Als verslaggever van De Gelderlander heb ik al enkele duels van de vijfde klasse G bezocht en hieruit kan ik concluderen dat De Zwaluw niets minder is dan pak hem beet subtoppers als Constantia of Excellent.

Zelf ben ik wel blij dat ik van trouwe supporters hoor dat het positiespel niet onaardig is. En de trainer in mij spreekt er dan van dat de punten dan vanzelf volgen. Soms moet je hopen dat alles een keer meezit. Dat de ballen net via de paal binnenvallen, in plaats van erbuiten. Dat de tegenstander een mindere dag heeft. Dat maakt momenteel het verschil tussen een plek in de degradatiezone en in de middenmoot.

“Er zijn nog twee periodes te winnen”, was een van de opmerkingen op twitter. En zo is het maar net. Met dat vertrouwen moet je volle bak aan de slag gaan. Er zelf in geloven. Voor de wedstrijd samen het gevoel hebben dat je de wedstrijd kan winnen en dat iedere speler na desbetreffende negentig minuten in de spiegel kan kijken en durven zeggen dat ‘ie er alles aan gedaan heeft.

En dat gevoel was er volgens Willem vorige week nog niet. Waar spelers en trainers worden afgerekend op de ranglijst van de ploeg, gebeurt dat bij een columnist om zijn objectiviteit. Het is zwart of het is wit, niet grijs. Hopelijk veranderd de donkere blik snel naar een lichtere kleur, want ondanks onze objectiviteit zijn wij ook lid van De Zwaluw. Wij willen ook dat we wat hoger geklasseerd staan. Wij hebben er vertrouwen in. Maar ja, wie zijn wij.

« ga terug
Bouwbedrijf Kerstens V.O.F. Evelien Kersten Assurantiƫn Van Neerven Sport Aben Reclame Cuijk Kapsalon Annemarie Spar Boere Autoservice VDB