BWH: Conditietraining zonder bal

Columns, Algemeen — Gepubliceerd op 07 juli 2011 00:00 door Dominique Pichel

In BlauwWit Hart bespreken Willem Menting en Dominique Pichel verschillende zaken binnen en rondom de voetbalclub. Of het nou gaat om het spel van het eerste, de voorzitter of om de lengte van het gras, alles wat gerelateerd is aan voetbalvereniging kan het onderwerp zijn.

Hieronder de elfde column in de serie. Geschreven door Dominique. Over conditietraining.

door Dominique Pichel - Conditietraining zonder bal? Het heeft niet echt mijn voorkeur. Dat is zacht uitgedrukt, misschien wel te zacht zelfs. Ik vind namelijk dat er bij voetbal altijd een bal aanwezig moet zijn. Aanwezig staat in dit verband voor ‘rollen’. De bal moet bij elke oefening in beweging zijn. Zoals elke speler, zelfs de doelman, in elk spel zich moeten verplaatsen. 

Ook net na de zomerstop vind ik niet dat alleen een training zonder bal een goede conditie kan opleveren. Vroeger ben ik aan voetballen begonnen om met een bal bezig te zijn. Ermee te pielen. Als je dan ook vroeger aan mij vroeg, of op dit moment aan een kind van pak hem beet tien jaar, wat het leukste van voetballen was, verwacht je een antwoord in de trend van ‘de bal in het doel tussen de bal en in het net schieten’. 

Ik vind dat je dat als trainer niet uit het oog moet verliezen. Iemand die graag wil voetballen, komt om te voetballen. Niets meer, niets minder. Dat is niet alleen bij de jeugd het geval, ook bij de senioren. Ik probeer zelf als ik training geef hier zoveel mogelijk op te letten. Zoveel mogelijk doen om voetballers het plezier van voetballen te geven, om ze te laten voetballen waardoor ze genieten. 

Een doelpunt maken is hier het voorbeeld van. Beleef het moment. Alleen om een doelpunt te scoren moet je bepaalde basisconditie hebben. Toch het ene been voor het andere kunnen zetten. Maar hoe zou je nou op een training de conditie van een voetballer kunnen verbeteren? Vooral nadat ‘ie een lange vakantie achter de rug heeft, waarin hij of zij weinig tot niets aan ‘de conditie’ gedaan heeft.

Bij pupillen tot en met de D is het naar mijns inziens niet nodig om je specifiek te richten op het trainen van conditie. De jongens en meisjes van deze leeftijden hebben een zodanige basisconditie doordat ze dagelijks buitenspelen, dat ze niet extra arbeid hoeven te verrichten gebaseerd op het fysieke. Zeker zonder bal is dat niet nodig. Hierdoor kunnen trainers zich meer specificeren in het trainen van of het positiespel of de vaardigheden van de spelers.  

Senioren daarentegen kunnen door het nuttigen van barbecueschotels, biertjes, flessen wijn; en daarbij behorend (te) weinig bewegen – of in ieder geval minder dan tijdens het voetbalseizoen – een flinke conditieachteruitgang kennen. ‘Wat doe je hieraan?’, is dan de vraag die in je opkomt. Om in de rol van de advocaat van de duivel te antwoorden: ‘in ieder geval geen training zonder bal’.

Natuurlijk is dit het makkelijkste antwoord, wat ik jullie als lezer kan voorschotelen. Maar het is naar mijn mening het meest logische. Een voetbalwedstrijd win je op strategie, vaardigheden of op positiespel; niet op conditie uit mijn oogpunt. Het trainen van conditie gaat in mijn ogen hand in hand met het trainen van vaardigheden – bijvoorbeeld door een techniekoefening over dribbelen – of met positiespel. Het is maar waar je het accent op legt.   

« ga terug
Autoservice VDB Bouwbedrijf Kerstens V.O.F. Spar Boere Aben Reclame Cuijk Evelien Kapsalon Annemarie Kersten Assurantiƫn Van Neerven Sport